Tag Archives: astrologia

Deneb Adige – 4°46′ Ryb

Gwiazdy stałe można traktować trochę jako ciekawostkę, trochę jako uzupełnienie interpretacji horoskopu, uważam, że jednak na pewno cygnus06_01odczuwalny jest ich wpływ, zwłaszcza przy ścisłych koniunkcjach.

Mam Wenus w ścisłej koniunkcji z Deneb. Podobno ta gwiazda ma naturę Wenus I Merkurego. Czyli całkiem przyjemnie.

Słowa klucze dotyczące tej wiazdy: Inteligencja, kreatywność, oryginalność, naiwność, astrologia, pisarstwo, publiczność, ugryzienie psa (faktycznie ugryzł mnie pies :P).

Wroński tak podaje opis tego stopnia:

“Natura wrażliwa, podatna na odczucia i wrażenia, romantyczna. Możliwa agresja, ale występuje też skłonność do kompromisu. Szybki rozwój. Dobre relacje z otaczającym światem, błyskotliwa realizacja w świecie sztuki. Upodobanie do nauki oraz pracy badawczej, szczególnie w ndziedzinach stosowanych, do minionych tradycji i dziedzictwa dawnych kultur, a także świata sztuki – muzyki, poeazji, literaztury, filmu i teatru. Wyjątkowe sukcesy w świecie sztuki, szczególnie w muzyce i malarstwie (Wenus).

Zdolności literackie i dziennikarskie (Merkury). Sława, tytuły, honory, nagrody (planety w I lub X domu). Zdolności okultystyczne (Słońce i Jowisz).

Uszkodzona – anarchizm. Często cierpienia przez przyjaciół i bliskich. Strach przed samotnością u schyłku życia.”

W książce “Gwiazdy Stałe” Biblioteki Polskiego Towarzystwa Astrologicznego pod redakcją Piotra Piotrowskiego znalazłam infromację, że szwedzka pisarka Selma Lagerlof i Herman Hesse mieli koniunkcję Ksieżyca z Deneb, która ponoc obrazuje ogrmoną popularność u -leda-and-the-swan-czytelników. Heinrich Schliemann miał koniunkcję Wenus z Deneb i odniósł wielki sukces jako archeolog (po czym późniejsi naukowcy zweryfikowali jego odkrycia, ale i tak jego nazwisko wpisało się do historii).  Podobno Leonardo da Vinci miał ją w koniunkcji z Księżycem, co przyniosło mu nieśmiertelną sławę.

Zatem jeśli macie Państwo Słońce, Ksieżyc, Wenus, Marsa, ważne punkty i sygnifikatory horoskopu w tym stopniu i do tego ładnie aspektowane, są duże szanse na osiągnięcie sukcesy w wymienionych dziedzinach. Przynajmniej wg Wrońskiego :).

Jeśli chodzi o mit ddotyczący Zeusa (Jowisza) i Ledy, to chodzi w nim o to, że Zeus uwiódł Ledę przybywając do niej pod postacią łabędzia.

Jeśli odwołamy się do symboliki baśni Andersena, w której brzydkie kaczątko zupełnie nieświadome tego kim w istocie jest, możemy wyciągnąć ciekawe wnioski. Maleńki łabądź przyszedł na świat w kaczym gnieździe. Może to symbolizować kogoś, kto przyszedł na świat w rodzinie, która zupełnie nie pojmuje subtelnej natury takiej osoby, np. wśród ludzi żyjących szarą codziennością i tylko w niej zatopionych, udręczonych walką o byt i nie rozumiejących artystycznych zapędów niebieskiego ptaka i wolnej duszy, która chce latać w przestworzach.

ugly duckling illustration

Illustration by Tomislav Tomic – source dayily mail.co.uk

Kaczątko z baśni tak naprawdę nie wie kim jest, próbuje udawać gęś, ale nie wychodzi mu to zbytnio. Inne ptaki wytykają mu brzydotę, aż w pewnym momencie po osiągnięciu dojrzałości przeistacza się w pięknego łabędzia i od tego czasu zaczyna prowadzić życie do jakiego zostało stworzone, zgodne ze swoją naturą. Dalekie od kaczeko podwórka. W locie i odległych wymiarach, ktore nigdy niedostępne będą kaczkom. Łabędzie nie staną sie kaczkami a kaczki łabędziami. Taka prosta prawda zawarta w tej baśni. Bądź kim jesteś, bądź sobą i ciesz się tym, co masz dane. Często musimy przejść wiele rozczarowań w życiu, udawać kogoś kim zupełnie nie jesteśmy, żeby przekonać się, że tak naprawdę mamy skrzydła, wystarczy tylko złapach wiatr w pióra i polecieć do wolnośći. Czasem człowiekowi zajmuje całe dzieciństwo, młodość, wiek średni, żeby odkryć tak naprawdę kim są.

A czasem budzisz się pewnego dnia i nic już nie jest takie, jak było wczoraj. Patrzysz na świat zupełnie inaczej, wczorajsza tragedia wydaje się być dziś błogosławieństwem. Ta baśń to opowieśc o transformacji. W istocie zawarta w niej jest prawda o naturze Saturna (czas), Neptuna (nieświadomość tego, kim się jest) i Plutona (przemiana). Obie te planety przynoszą dużo cierpienia, ale też trzeba być godnym i zostać sprawdzonym aby przyjąć i dobrze wykorzystać iich dary. A w istocie w swej natury jesteśmy niezmienni.

Kora śpiewała:

Wszystko ma swoją formę, liść, drzewo, jaszczurka
Woda w oceanach, jak w czarach spoczywa
Ogień w kominach spala się bezpiecznie
Ziemia zamknięta słowem, krąży po elipsie

Eksplozja
swansHeartEksplozja

Łabędź symbolizuje doskonałość, piękno, czystość, szlachetność, godność, miłość (wierną – łabędzie rzeczywiście łączą się w pary na długie lata), wierność, wdzięk, marzenia, elegancję, transformację i jedność.  W celtyckich wierzeniach symbolizował wschodzącą glorię nowego dnia jak również harmonię między siłami kosmicznymi.

Łabędź był atrybutem greckiego boga Apollina, boga sztuki i muzyki, pana Muz poetów, którym przypisywano zdolność przewidywania przyszłości.

Na początku baśni, kiedy kaczątko cierpi doświadczane jest okrutnie przez los. Taka inność i dziwaczność w grupie istot z pewnymi przyporządkowanymi jej cechami to energie Neptuna i Urana (wzniesienie się ponad pewien poziom rzeczywistości i wyrwanie się z ograniczeń).

Krzyż, Wenus lucyferyczna i wiedza wyklęta

16631448-female-symbol-with-horns-on-white-background--3d-illustrationKościół Katolicki rozpowszechnił symbolikę krzyża jako narzędzia wiary wyrzeczeń, śmierci (przejścia do lepszego świata) i cierpienia. Co ziemskie i związane ze zmysłowością zostało wyklęte. Symbol Wenus (zmysłowość) zawiera w sobie odwrócony krzyż, czyli jest zaprzeczeniem krzyża kościelnego, a jednocześnie symbolem przyjemności ziemskiej (seks, jedzenie, zmysłowość, ciało to grzech). Wedle Kościoła rozkosze ziemskie są niższe niźli rozkosze duchowe, modlitwa i post. Tradycja biczowania się wszak miała uzmysłowić marność powłoki doczesnej. Kobieta (Wenus) w kościele katolickim jest istotą na wskroś złą, marnością, kusicielką zwodzącą mężczyznę z drogi kapłaństwa i „czystości”. Skoro celibat to czystość, to kochanie się nieczystość i brud. Wszak kapłanami moga być tylko mężczyźni, a kobiety ich służkami. Ksiądz katolicki, musi zrzucić koloratkę, gdy zechce związku. Wenus to w astrologii symbol partnerstwa, ładnej dziewczyny, miłości, rzeczy miłych i przyjemnych. Gwiazda poranna Wenus nazywana była Lucifera (niosąca światło). Lucyfer to antyteza Boga i jego przeciwnik, który się zbuntował, anioł strącony z niebios do otchłani, za to że nie chciał bić pokłonów przez władzą (Bogiem). Pierwszy buntownik religijny, a zatem uznany za zaprzeczenie Boga i władzy (X sektor). Daje do myślenia czyż nie?

Teraz rozważmy Merkurego – w astrologii symbol umysłu i wiedzy, Merkury zawiera w sobie Wenus i odwrócony krzyż, znów wygląda na to, że wiedza jest wrogiem krzyża…

Wąż przemową zwodniczą (słowa to Merkury) skusił Ewę. Ta zjadła z drzewa wiadomości dobrego złego i tym samym zakończyła się nieświadomość Edenu.

Popatrzmy na historię i jak Kościół traktował wiedzę. Przez wieki na liście ksiąg zakazanych były dzieła największych mędrców. Poznawanie anatomii człowieka i robienie sekcji zwłok, badanie tego, jak funkcjonuje ludzki organizm karano śmiercią. Wiedza o świecie według ojców kościoła była wrogiem wiary. Tak Merkury posłaniec bogów i jego symbol odwróconego krzyża wespół z Wenus – ładną kobietą podają sobie ręce, bo w astrologii Wenus włada Wagą, która jest w trygonie do Wodnika – najbardziej buntowniczego znaku zodiaku. Symbol Merkurego jawi się jako kusicielski diabeł z rogami, którymi zaraz ubodzie wzniosłe kościelne ideologie (Strzelec). Merkury i Bliiźnięta (wiedza) stoją w opozycji do Wiary (Strzelec) i w kwinkunsie do władzy (Koziorożec). Wiary usankcjonowanej prawnie dekretami papieskimi i oficjalnymi rozporządzeniami. Jednak wiara na pokaz (Jowiszowy rozmach) to coś zgoła innego niż intymne doznanie kontaktu z wyższą rzeczywistością i prawdziwą duchowością przeżywaną zazwyczaj w odosobnieniu i ciszy monastyru gór albo czterech ścian. Nieme Ryby (odosobnienie, znak wodny czyli symbolizujący przeżycie wewnętrzne) stoją w kwadracie do Strzelca – oficjalnej religii. Cóż… nie da się przeżywać czegoś jednocześnie wewnętrznie i na pokaz.

Tak zatem Wenus(ładne kobiety) i Merkury (intelektualiści) i Uran(buntownicy) niezbyt się mają względem hierarchii kościelnej czy jakiejkolwiek innej, bo diabeł  z babą zawsze się dogada, a niejedna baba rogami ubodzie.

O astrologii ogólnie

Astrologię zgłębiam od lat i moja fascynacja i miłość do tej dziedziny wiedzy nie ma granic. Jest to wiedza niezwykle rozległa.

Nikt nie jest w stanie określić, kiedy zaczęła się astrologia, tradycje sięgają tysiące lat w głąb historii. Dawniej dominował pogląd deterministyczny, że na los zapisany w gwiazdach nie mamy wpływu, współcześnie preferuje się podejście humanistyczne, które kładzie nacisk na potencjały zawarte w horoskopie urodzeniowym. Obecnie astrologia skupia się na możliwościach, jakie jednostka może, ale niekoniecznie musi wykorzystać w życiu.

Astrologia tak jak inne dziedziny wiedzy wciąż się rozwija, wraz z odkryciem planet transaturnicznych interpretacje nabrały nowego znaczenia.

Co najbardziej interesuje mnie w niej to fakt indywidualnego podejścia do człowieka.

Dla mnie astrologia jest nie tyle badaniem wpływu planet na los ludzki ile badaniem, co rozpatrywaniem synchroniczności zjawisk występujących w kosmosie, określaniem czasu tych zjawisk i na podstawie tradycji pisanej i doświadczenia innych astrologów prognozowaniem i odczytywaniem pewnych tendencji i energii, jakie niosą te zjawiska.

Moje osobiste doświadczenie z astrologią zaczęło się oczywiście, zapewne jak u większości, od niedowierzania, które wkrótce zamieniło się zainteresowanie i podziw. Nic dziwnego, biorąc pod uwagę, to jak prezentowana jest astrologia w mainstreamowych mediach. Niestety popularne „horoskopy” gazetowe nie mają nic wspólnego z prawdziwą astrologią, są wręcz szkodliwe i wprowadzają dezinformację. Prawdziwa astrologia to po trosze sztuka, po trosze intuicja, ale przede wszystkim rozległa wiedza poparta doświadczeniem.

Praktyczna astrologia nie ma nic wspólnego z popularnymi horoskopami (można poczytać przy porannej kawie i najlepiej o nich zapomnieć) dla Lwów, Baranów czy Koziorożców. Takie horoskopy bazują na położeniu Słońca w znaku, nie uwzględniając położenie reszty planet ani ścisłości aspektów.

Człowiek jest istota o wiele bardziej złożona niż 12 archetypów znaków zodiaku.

Astrologia dzieli się na wiele dziedzin, z których każda posługuje się określonymi regułami.

Znajomość astrologii to jak znajomość obcego języka, języka ciał niebieskich, w którym każde słowo ma wiele znaczeń i z tychże fraz wyłania się obraz, który astrologom udaje się rozszyfrować.

Astrologia dzieli się na wiele dziedzin.

Astrologia urodzeniowa – natalna – zajmuje się interpretacja horoskopu urodzeniowego.

Czym jest horoskop urodzeniowy?

Jest to jakby fotografia układu planet, jaki pojawił się w momencie naszych urodzin i z tego kadru astrolog odczytuje potencjały, zdolności, cechy charakteru, tendencje w życiu danej osoby. Do wykonania pełnej analizy horoskopu urodzeniowego konieczna jest data, miejsce i godzina urodzenia osoby zainteresowanej tą że interpretacją.

Astrologia porównawcza – czyli synastria – jest przedłużeniem astrologii natalnej, z tym, że na podstawie dostarczonych danych astrolog określa jak współpracować będą ze sobą 2 lub więcej osób. Można badając synastrię (czyli porównanie położenia planet partnera do położenia naszych planet) określić, co będzie tematem przewodnim związku (mówiąc związek mam na myśli nie tylko związki miłosne ale relacje dziecko rodzic, szef podwładny itp.) gdzie wystąpić mogą problemy, czy możliwa jest harmonijna współpraca. Czy dogadam się z partnerem w kwestiach finansowych? Czy dopasujemy się pod względem seksualnym? Czy ogólna komunikacja będzie dobra? Czy życie domowe będzie się układać harmonijnie? Itd.

Astrologia prognostyczna – jak sama nazwa wskazuje zajmuje się określaniem czasu pewnych zjawisk i tendencji zarówno psychicznych jak i zewnętrznych. Upraszczając, przewidywanie powiedzmy, kiedy pociąg nadjedzie, jaki to pociąg i dokąd jedzie. Przykładowo, można określić czas sprzyjający poznaniu partnera (o ile dana osoba nie siedzi zabarykadowana w domuJ), rozwojowi kariery, studiowaniu itp.

Prognozowanie bazuje na tranzytach planet (osobistych, pokoleniowych i i transsaturnicznych) do planet urodzeniowych, na progresjach, dyrekcjach i solariuszu.

Astrologia horarna – godzinowa – ten dział astrologii przechodzi obecnie renesans. Zajmuje się odpowiadaniem na krótko i treściwie sformułowane pytania typu: czy dostanę te prace? Czy on mnie kocha? Czy wyjdę za niego za mąż?  Czy kupno tego domu to dobra inwestycja? Itp. Pytania powinny być sformułowane tak, aby odpowiedzieć można było na nie „TAK” lub „NIE”. Nie jest wymaga data urodzenia. Ten rodzaj astrologii był niezwykle popularny w średniowieczu.

Astrologia mundalna – zajmuje się przewidywaniem głównych trendów w świecie.